Berghain top tien 04/27/2011
En weer is Berghain uitgeroepen tot een van de beste club ter wereld. Twee jaar geleden was het nog nummer één, maar in dit jaar is Berghain gezakt naar de zesde plaats. De eerste plaats gaat naar club Space op Ibiza. Het Britse magazine DJ Mag ondervraagt jaarlijks haar leden naar wat de beste club ter wereld is. Er worden 100 clubs beoordeeld, en er staan drie Berlijnse clubs in: Berghain, Watergate en Tresor. Gelukkig blijft de mythe rond Berghain –binnen geen foto's nemen, alles wat binnen Berghain gebeurt blijft in Berghain- ook deze keer weer bestaan, want de eigenaren Michael Teufele en Norbert Thormann geven geen enkel interview. Ook niet over Kubus, het project achter Berghain. Want eigenlijk staat er nog een extra Berghain achter het huidige Berghain. Kubus wordt een zaal voor 2.500 bezoekers. Gedoe over staatssteun – aanvankelijk kreeg Berghain voor de ombouw van Kubus 1,25 miljoen euro uit het Europese Structuurfonds, maar een concurrent heeft deze beslissing aangeklaagd; nu betalen Teufele en Thormann het zelf- heeft ertoe geleid dat er nog niet is verbouwd. In het huidige dubbelnummer van Arch+ over Berlijn staan wel foto’s van Berghain. Kopen dus, ook om het lezenswaardige artikel van Christine Rüb en Anh-Linh Ngo te lezen, over wat Berghain nu eigenlijk is. Zij halen het begrip ´heterotopie´ aan om Berghain te beschrijven. Heterotopie is een begrip dat door filosoof Michel Foucault in 1967 is geïntroduceerd en beschrijft het tegendeel van utopie, die niet bestaat. Een heterotopie bestaat wel en beschrijft een plek waar de normale normen en waarden uit de maatschappij niet gelden, zoals het theater, de bioscoop, begraafplaatsen, gevangenissen. Uit ervaring kan ik dat voor Berghain beamen. Maar dat wil helemaal niet zeggen dat er normloosheid heerst; bijzonder om te merken is dat Berghain zijn eigen regels, codes en rituelen heeft. In Berghain kan de dag nacht worden en deze nacht 36 uur laten duren. Gelukkig zijn ook spiegels uit den boze, want 36 uur nacht heeft niet direct een cosmetisch uitwerking op homo ludens. Berghain lukt het om heterochronie te veroorzaken, een proces dat volgens Foucault veroorzaakt wordt door een heterotopie; zo’n plek krijgt zijn eigen tijdservaring en tijdsbeleving. “Wann genau ist eigentlich Samstag?“ (wanneer is het eigenlijk zaterdag?) vraagt Tobias Rapp, popjournalist, zich af in Lost and Sound, Berlin, Techno und der Easyjetset, het geweldige boek over het Berlijnse uitgaansleven. Ook Rapp heeft last van ‘heterochronie’ als hij het uitgaansleven beschrijft. Clubs die zaterdagnacht opengaan, na twaalven, zijn eigenlijk dus alleen op zondag open. Wie op zaterdagnacht (dus: zondag) voor enen naar een club gaat komt op een lege dansvloer terecht, waar niemand danst, omdat de DJ muziek speelt waar niemand op wil dansen omdat de DJ exact weet dat er toch niemand op dat tijdstip wil dansen als er al iemand zou zijn. Maar er is niemand. Want men staat buiten in de rij, voor Berghain bijvoorbeeld. Iedereen in het gelid: geen vip-gedoe, niet voordringen. In Berlijn is iedereen gelijk. Althans: in de rij voor Berghain. De hekken zijn in een S-vorm neergezet, alsof men op weg is naar een ander land. Wat ook zo is. En zo heb ik ook aan mythe Berghain mijn woordje bijgedragen. Berghain Am Wriezener Bahnhof vlakbij Ostbahnhof vrijdag en zaterdag vanaf 23.59, maar voor 01.00 geen r**t aan Iets verloren? Tasje, hempje, broekje, waardigheid? Mail dan naar: Lost & Found lost@berghain.de Comments Your comment will be posted after it is approved. Leave a Reply | Vincent Kompier
Blogt hier Berlijn van zich af. Klik linksboven in de menubalk voor mijn meest verse bijdrage. Facebook:
|





RSS Feed