Eindelijk erkenning

We hebben er lang op moeten wachten, maar nu is het dan zover: de constatering dat we eigenlijk in pretentieus Parijs wonen en niet in dat suffe Berlijn. Althans, als we de makelaar mogen geloven. Die wil woningen in de nabijgelegen Simon Dachstrasse verkopen. En adverteert met: “An freundlichen und warmen Sommerabenden wird man an die Pariser Studentenviertel Quartier Latin oder auch an den Montmatre erinnert” (op vriendelijke en warme zomeravonden word je aan de Parijs studentenbuurten Quartier Latin herinnert, of aan de Montmatre).

Afgezien van de knoepert van een schrijffout –iets dat wel vaker voorkomt in makelaarstaal- slaat het natuurlijk nergens op. Wie gaat er nou in Berlijn wonen om vervolgens aan Parijs herinnerd te worden?

Hoewel…

Het fenomeen ken ik nog uit Amsterdam. Daar worden (nieuwbouw-)woningcomplexen in ‘mindere’ buurten ook opgeadverteerdwaardeert met kreten als: ‘op loopafstand van de gezellige Jordaan’ of: “vlakbij de hippe en multiculturele Pijp”.
Het gaat dan om woningen die in een omgeving staan die zo onaantrekkelijk is dat je er zo snel mogelijk weg kan zijn, op naar De Pijp, of die gezellige Jordaan.

Overigens, een gesaneerde woning van 121 vierkante meter zoals hierboven afgebeeld gaat 326.835 Euro kosten (parkeerplaats erbij? 12.000 Euro).

Kijk, daar kan dan weer geen Pijp, Jordaan, MontmaRtre of Quartier Latin tegenop.