Picture
Nieuwbouw-lofts Friedrichshain: koopje!
Nu het in de hele wereld crisis is lijkt het erop dat een huis een goede investering is. Beter dan aandelen in ieder geval. Maar is een huis (kopen) in Berlijn dat ook? Heeft het zin te investeren in een stad met 60 miljoen miljaar (Kabouter Wesleytaal) schuld? Is dat geen geld weggooien?

Nee. Volgens (internationale) makelaar Jones Lang LaSalle zijn de prijzen in Berlijn in het tweede halfjaar van 2009 met 4,5 procent gestegen. De gemiddelde prijs ligt nu op 2110 euro per vierkante meter.
Kopen kan in Berlijn, mits een aantal typisch Berlijnse kenmerken in acht worden genomen. Want de Berlijnse markt is een eigenwijze markt met typische karaktertrekken. Op papier klinkt 4,5 procent waardestijging natuurlijk aangenaam, maar in werkelijkheid kan het zijn dat het ene huis in de ene straat stijgt en net om de hoek een huis in waarde daalt.
In Berlijn staan nu circa 9000 woningen te koop. In vergelijk met München, Frankfurt of Hamburg is er in Berlijn meer aanbod. Op 100.000 inwoners biedt Berlijn 106 woningen aan, München 50, in Frankfurt 70 en Hamburg 77.
Picture
dit dus niet kopen
De meeste woningen die te koop worden aangeboden staan echter maar in vijf delen van de stad: Charlottenburg, Mitte, Friedrichshain, Wilmersdorf en vooral Prenzlauer Berg. In het laatstgenoemde stadsdeel is de run van ontwikkelaars om woningen te ontwikkelen groot. Maar misschien zijn ze al te laat en is de grootste hausse op woningen in Pregnacy Hill al weer over.

In wijken als Frohnau, Adlershof of Bohnsdorf is de woningmarkt leeggevist; daar is amper een woning te koop. Berlijners zijn net als Amsterdammers (en Rotterdammers?) heel buurttrouw; er wordt amper buiten de eigen buurt verhuisd. Sowieso niet tussen oost en west, maar noord en zuid is ook water en vuur. Een andere typisch Berlijnse bijzonderheid is dat in Tiergarten en Charlottenburg voor de Wende veel mensen een woning gekocht hebben om speculatieve reden. Hoge waardestijging is echter uitgebleven, want na de val van de muur vielen ook de woningprijzen naar benee. In deze wijken ‘zit’ men op de woning en wacht af. Derhalve is er weinig te koop.

Een derde grote bijzonderheid is dat Berlijn demografisch gezien steeds sterker een singles en seniorenstad aan het worden is. GfK GeoMarketing heeft onderzocht dat in 2009 het aantal eenpersoonshuishoudens op 53,3 procent ligt. In heel Duitsland is dat gemiddeld 39,5 procent. Het aandeel seniorenhuishoudens is inmiddels 34,4 procent. Het aandeel oudere jongere (50 tot 59 jaar) is al 16,8 procent. En neemt alleen maar toe.

Die seni’s en singles zoeken en willen wel weer eenzelfde type woning: makkelijk te onderhouden, makkelijk te bewonen, in stedelijk gebied gelegen, eventueel zonder auto te bereiken.
Ziehier de gratis tip voor wie in Berlijn wil investeren.
Nogmaals: Berlijn biedt geen maximaal, maar (bij een goed marktonderzoek en kritische blik van de koper) een optimaal rendement.

Handig daarbij (maar vast niet zo bedoeld) is het initiatief “wem gehört Moabit?” (van wie is Moabit?), waar getracht wordt letterlijk en figuurlijk in kaart te brengen wie waar welk pand in eigendom heeft.
 

1