Ouderen, omdat dit het station was waar de internationale trein uit Nederland halteerde; Zoo was het centraal station van West-Berlijn. Iets minder ouderen kennen het van het boek Wir Kinder von Bahnhof Zoo uit 1978 dat het leven van straatprostituee Christiane F. beschreef. De iets jongere ouderen herinneren zich de gelijknamige film “Wir Kinder von Bahnhof Zoo” met in de hoofdrol Natja Brunckhorst als Christiane F.. Jongeren kennen Zoo alleen maar van het nummer Zoo Station van de Ierse rockband U2 uit 1991.
En mensen die liever anoniem willen blijven kennen Zoo vanwege de homoprostitutie.
Ontluisterend zijn de beelden van de Roemeense Roma-prostituees. Waren vroeger op Zoo vooral Duitse en Turkse jongens te vinden; tegenwoordig zijn het door de open grenzen vooral hetero-Roemeense-Roma-jongens, die veelal uit eenzelfde dorpen in Roemenië komen. Von Praunheim reist met een van de prostituees naar zo´n dorp terug. Daar wordt verteld dat zo ongeveer de ene helft van het dorp in Berlijn als straatmuzikant werkt en de andere helft (die met de betere instrumenten) in de straatprostitutie. Hartverscheurende beelden van een dansend oud moedertje samen met haar prostituee-zoon op straatmuzikantenmuziek middenin de Roemeense armoemodder.
Ich bin der Stricherjunge | mit der Raucherlunge | Ich geh am Bahnhof lang | und steck mir Kippen an | Und wenn ein Wagen hält | dem meine Hose gefällt | hol ich ne Fluppe raus | und mach die Gage aus | Mach mich an | und wirf mich weg | Steck mich an | schmeiß in' Dreck | Mach mich an | dann und wann | Wer gibt das Feuer? | Ein kurzes Abenteuer
klinkt na het zien van Die Jungs vom Bahnhof Zoo heel anders.
En ik kijk voortaan anders om me heen op Bahnhof Zoo en bij het horen van Roemeense straatmuzikanten.


RSS Feed