Stapel

04/26/2012

0 Comments

 
Foto
Bron: www.flaniereninberlin.eu
Dat u niet denkt dat ik stilzit, nu ons boek af is. Integendeel; ik ben juist meer buiten en meer op pad. U als trouwe lezer wil intelligent op de hoogte gehouden worden van Berlijns wel en wee, hip en nee. En daarvoor ga ik de straat op.

Natuurlijk valt er veel actueels te vertellen. Over stijgende huurhoogtes, ruzies over geluidsoverlast, de opening van de vele strandbars et cetera.
Toch waag ik het om de andere kant op te gaan en de noeste arbeid van vele Berlijnkenners uit het verleden met U te delen.

Ik ga de komende tijd op dit blog verslag doen van het wegwerken van een stapeltje dat me al een lange tijd –sommige al meer dan een of twee jaar- verwijtend aankijkt.
Dat stapeltje heet: interessante scripties en onderzoeken over Berlijn met een verrassende insteek.

Het stapeltje bestaat uit:

Foto
Afstudeerwerk 'De plantage van Berlijn'  van stedenbouwkundige Jan Martijn Eekhof. Zijn afstudeerplan voor voormalig vliegveld Tempelhof koppelt de ontwikkeling van de stad aan de toenemende behoefte om voedsel dicht bij de stad te produceren. Zijn plan heeft terecht de architectuurprijs Archiprix 2011 en de stedenbouwNUprijs 2012 gewonnen.

Foto
'Flaneren door nothingness; Berlijns’ openbare ruimten tot 1989 vanuit hedendaags perspectief' Een lijvige masterscriptie van Madelief ter Braak. De masterscriptie gaat in op de rol van de openbare ruimte in Berlijn als verscheurde stad door de tijd heen. Zij ziet die verscheurdheid als een constante.

Foto
'Man hätte das doch weiterbauen können?' Onderzoek naar de omgang met het stedenbouwkundig erfgoed in Oost-Berlijn van Michiel Lippus. Scriptie uit 2007 alweer, maar zeker niet onactueel. Lippus heeft er de  Volkskrant/Duitsland Instituut Amsterdam-scriptieprijs 2008 mee gewonnen. 

Foto
'Blockbuster, de Kreuzberger Mischung herzien' is het afstudeerwerk van architect Hans Ringenier, genomineerd voor de Archiprix 2010. Een onderzoek naar de bouwblokkenstructuur in Berlijn-Kreuzberg, de Kreuzberger mischung (mix) resulterend in een ontwerp voor een nieuwbouwbouwblok in Kreuzberg. Op het Cuvryvelde. Daar gaat de volgende scriptie ook over:

Foto
'The Cuvrybrache as free place; the diverse meanings of a waste land in Berlin' is de titel van de afstudeerscriptie van stadsgeograaf Jan van Duppen uit 2010; een onderzoek naar gebruik van de Cuvrybrache in Kreuzberg.

Ja, dat is dat stukje land waar het GuggenheimLab vanuit New York in Berlijn wilde neerstrijken, maar van af zag na protesten.

Alle genoemde publicaties hebben gemeen dat ze over de ruimte in Berlijn gaan, net als dit blog. Daarnaast zijn ze sterk geschreven, mooi vormgegeven en nodigen uit om te lezen, te bezinnen en te verdiepen.

Dat is hard nodig in tijden als deze, waar vanwege de crisis iedereen in blinde en dove paniek om nieuwe visies en instant pasklare oplossingen roept. Of wil aanpakken. Of stevig wil door pakken (arme Door).

Hou de site maar in de gaten voor uw driedagelijkse dosis contemplatie.


 
 
Er is een alleraardigst boekje verschenen, dat heet Berlijn is van vandaag. Het is een literaire aanvulling op iedereen die met een reisgids door Berlijn heenloopt, en zich afvraagt wat, en vooral waar alle grote beroemde schrijvers over Berlijn geschreven hebben.

De gedichten en verhalen gaan veelal voer de periode 1918-1933, een zeer woelige tijd in Berlijn. Een tijd die nog steeds tot de verbeelding spreekt. Crisis, dansen op de vulkaan, seksjuwele vrijheid, een oorlog afgelopen en een in aantocht; het was niet mis. Dat heeft Erwin Olaf weer eens treffend onder woorden gebracht. Ook de parallel met de huidige tijd is opvallend.
Bijzonder accent leggen de samenstellers Renier van Wel en Pim van Tol op de relatie zichtbaar en onzichtbaar Berlijn. Daarbij onderscheiden zij twee manieren van naar Berlijn kijken. De ene is de traditionele manier; waarbij je niet tot het wezen van de stad doordringt. Daar is de stad te groot, te meeslepend, te veel geschiedenis voor. De andere manier is je blik aanpassen en je laten meeslepen. Dan kan Berlijn pas je hart veroveren. Schrijver Alfred Döblin is dan ook teleurgesteld in de stad. Het lukt hem niet zich te laten meeslepen. Ik ken ze ook. Ze bestaan écht, mensen die de geest van Berlijn maar niet te pakken krijgen. En met 'geest' bedoel ik niet het uitgaan, die leuke restaurantjes, die hippe club of dat trendy Prenzlauer Berg. 
Picture
Veel mooie teksten in het boek zijn van Kurt Tucholsky, de journalist/schrijver die overvloedig over Berlijn heeft geschreven. En wel op een afstandelijke, zakelijke en toch heel treffende toon. Zo begint zijn stukje Treptow als volgt: “Treptow heeft een sterrenwacht en die sterrenwacht heeft een grote telescoop; in de folder staat dat het de grootste ter wereld is. Daarvan wordt hij niet groter.” Heel treffend fileert Tucholsky hier de opvallende eigenschap van veel Berlijners om alles maar de grootste, breedste, duurste, langste, dunste, verfijnste etc. te noemen. Het verhaal van Tucholsky is als lokkertje op de site van de boekuitgevers te lezen. 

De samenstellers hebben een heel mooie en treffende bundel geschreven, waarbij de verwijzingen naar aspecten die anno 2011 niet direct duidelijk zijn (bijvoorbeeld: Aschinger, dat was een grote horecaketen van voor de Tweede Wereldoorlog) niet storend maar verduidelijkend werken.

De samenstellers hopen dat degene die het boek heeft gelezen zelf op onderzoek uitgaan. Dat doet het boek zeker.  Al was het maar omdat het wezen van Berlijn na het lezen van het boek nog meer aspecten heeft gekregen. 

En die titel? Die komt uit het verhaal van Loin Feuchtwanger: "Mr. B.W. Smith bezoekt de Leipziger Strasse" waarin staat: "Hij constateerde als een zachtmoedige oom: Londen is een mix van gisteren en morgen, Parijs is van gister, New York is van morgen, Berlijn is van vandaag.


Het boek is via de site van Uitgeverij Neukoelln te bestellen en kost slechts € 14,50.

Hoor ik daar Sinterklaas op de achtergrond?


 



 

1